saxky adlı kişinin profiliSoUnD ArtistFotoğraflarBlogListelerDiğer  |  Araçlar Yardım |
|
SoUnD ArtistSpaCe ของคนอารมณ์ดี.. ขี้เล่น..เป็นกันเอง 15 Ekim ใช้ชีวิตให้คุ้ม หายไปนาน ... กลับมาคราวนี้ ก็พาเรื่อง หลากหลายกลับมาเล่า ให้ฟังเยอะแยะเลย ทั้งงานใหม่ ๆ โปรเจคใหม่ ๆ ดนตรีใหม่ ๆ เพื่อนใหม่ ๆ คนมากมายที่ได้รู้จัก สถานที่ใหม่ ๆ คุ้มนะชีวิตนี้..... ล่าสุดจะึขึ้นเล่นคอนเสิร์ตที่สยามพาวาลัย ณ พาราก้อน ง่อน ง่อน ปลื้มมาก ๆ ได้ขึ้นกับนักดนตรีมืออาชีพ แนวหน้าเมืองไทย ศิลปินระดับคุณภาพเมืองไทย ชีวิตนี้ ไม่เคยคิดฝัน จะได้มีบุญ เอ๊ย ได้มีโอกาสมาทำเรื่องแบบนี้ เด็กพระประแดงตัวดำ ๆ ตาดำ ๆ จะมีโอกาสมาได้ขนาดนี้ คอนเสิร์ตก็ โปรโมทหน่อย วันที่ 26 ต.ค. นี้ วันอาทิตย์ตอนเย็น ๆ เลย ขายบัตรด้วยงานนี้ ชื่อคอนเสิร์ต Love Is (ตื่นเต้น จัง... ตื่นเต้นนี่มันเป็น ภาษาญี่ปุ่น เหรอไงหว่า ต้อง มีจังด้วย เอิ๊ก ๆ ) ช่วงนี้ก็ซ้อมกันหนักหน่วง แทบทุกวัน คร่อกฟี้ ........ (เรานี่อู้ตลอดศก เหอ ๆ) งานดนตรีก็เล่นทุกวัันเลย ช่วงนี้ มีงานเข้ามาเพิ่ม มีevent เข้ามาเยอะเลย ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ แถมทุกคน ที่เรารู้จัก เป็นคนดีทั้งนั้น (ถึงว่าสิ เค้าว่าถ้าเราเป็นคนดีก่อน มักมีเรด้า เรียกคนดีมาเข้าใกล้ ๆ เว่อร์แระ ๆ ) ขอบคุณทุกคนน๊าาา ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ทำให้ทุกวันของเรา ทั้งสุข ทุกข์ มันหล่อรวมมาเป็นเราได้จนถึงทุกวันนี้ เรื่องดี ๆ ก็เก็บจำไว้ อะไรที่มันทำให้เรารู้สึกแย่ ก็ทิ้งไป จำแต่ส่วนดี ๆ ของกันและกัน แค่นั้นเป็นพอ แล้วมิตรภาพ ของทุกคนจะยั่งยืน เสมอไป เรามีความรู้สึกนึง ติดตัวเราเสมอคือ เราอยากเป็นส่วนหนึ่งในความสุข และความสำเร็จของคนที่เราได้รู้จัก ทุกคนเลย แค่เรามีส่วนได้ช่วย ได้ทำอะไร ๆ ให้กับเค้าที่เรารู้จักบ้าง แค่นี้เพียงพอแล้ว *ปล. เราไม่ใช่คนดีอะไร เป็นคนธรรมดา แต่แค่อยากทำให้คนที่อยู่รอบตัวเรา มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ แค่นั้นล่ะ พี่น้องเอ๊ย 21 Mayıs ขอไว้อาลัย อำลา (แอบเศร้าสักวันเหอะน๊า)คืนนี้ น้ำตา ช้านกำลังไหล อยู่ภายใน สิ่งที่เปนเปลือกหุ้มห่อ จิตวิญญาณอยู่นี้
ขอไว้อาล้ย อำลาให้กับบางเหตุการณ์ที่ย่อมเกิดเป็นธรรมดาบนโลก และชีวิตมนุษย์ทุกคน
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องตัวเองหรอก (อ้าว...แร้วแกจาเศร้าไมเนี่ยะไอ้ วัยรุ่น...)
แต่แอบเศร้า สลด รันทด ซึม ถวิลหา ให้กับ การจากลาของคน 2 คน ไม่ใช่ จากกันไปจากโลกใบนี้
แต่เป็นการจากไปของหัวใจที่ไม่สามารถรวม ร่วมเป็นหนึ่งเดียวได้เหมือนดั่งเก่า
เมื่อถึงเวลาแบบนี้ เราจะรับมือกับเหตุการณ์แบบนี้ได้ยังไงหนอ...
จามีใครมาอยู่ข้าง ๆ เรากันสักกี่คน จะมีกำลังใจดี ๆ มาให้ช่วงเวลาแบบนั้นของเราบ้างไม๊
มือที่ยิ่นเข้ามานั้น ช่างตื่นเต้นดีแท้ กับการคาดเดาว่า จาเป็นมือของใคร ????
แต่ถึงช่วงเวลาแบบนั้น จาไม่มีใครอยู๋ข้างกายเราเลยสักคนก็ตาม แต่อย่างน้อย เราก็ยังมีลำแข้งใหญ่ ๆ อันบึกบึนนี่ล่ะวะที่จาอยู่คอยซับน้ำตาให้ตัวเราเอง
มันไม่ใช่เรื่องตลก นะครับ ท่าน แต่เป็นเรื่องอนาคต วิถีการเดิน การวางแพลน วางแผนชีวิตใน step ต่อไป ว่าระหว่างที่เราขาดบางอย่างไปนั้น เราจาได้บางอย่าง คืออารัยเข้ามาในชีวิตบ้าง เป็นเรื่องน่าท้าทาย แต่ว่าต้องแลกกับความเศร้า ความเจ็บปวด ความถวิลหา ความทรงจำที่ทำให้น้ำตารินไหล
ใครกล้าแลกบ้างไม๊..????? ขอมือหน่อย
11 Nisan นาน ๆ มาทีเอาให้หนำห่างหายไปนาน โถ แม่คุณ my space ชีวิตทุกวันก็มีแต่เรื่องที่สร้างประสบการณ์ให้กับชีวิต
ตอนนี้ตกงานแระ ไม่ได้ทำงานประจำ (แฟนคลับทาง msn ไม่ต้องคิดถึงนะ จาออนบ่อย ๆ ) ไม่มีเวลามานั่งคุยเอ็มกับใครเรย
ก็ไอ้จิง ๆ เคยคิดจาออกตั้งแต่ปีที่แล้ว ถ้าไม่ติดภาระทางครอบครัว ใช้ชีวิต ตัวคนเดียว จ้างให้ก็ไม่ทำหรอก ไอ้งานประจำเนี่ยะ
ไม่ได้ฟิวส์เอาซะเร๊ย ต้องมานั่งตอกบัตร จำกัด เรื่องเวลา กันมากมาย (เฮ้อ คิดแร้ว เสียฟิวส์ชีวิตตัวเองมาก)
อยากออกมาทำดนตรี ทำเพลง ซ้อมแซกโซโฟน อยากทำความฝันให้สำเร็จเร็ว ๆ อย่างที่วางแผนเอาไว้
อยากเล่นดนตรี เพราะอยากเล่น มีความสุขที่ได้เล่น ไม่ใช่เล่นเพื่ออยากให้คนมากรี๊ด ๆ ไม่ได้อยากดัง (เบื่อที่สุด ตอนคนมากรี๊ดกร๊าด)
อยากซ้อมแซกโซโฟนมาก ๆ ไม่ได้อยากเก่ง แต่อยากซ้อมเพราะอยากมีเวลา อยากใช้เวลากับแซกโซโฟน เรารู้สึกว่าหลงรัก เค้าให้แร้ว
เจ้าแซกโซโฟน ขอบคุณที่ดูแลและอยู่กับเรามาตลอดเวลา
อยากทำดนตรี ไม่ชอบเพลงแบบทุกวันนี้ตามระบบธุรกิจเรย อกหัก รักคุด กันเข้าไป เมื่อไหร่ประเทศชาติจาเจริญ อยากทำเพลงให้กำลังใจ ให้แง่คิดกับ
คนที่ได้ฟังในการดำเนินชีวิต
อีกอัน อยากเป็นนักเขียน คอยดู วันนึงต้องมีชื่อเราเป็นนักเขียน ให้ได้ คอยดู คนอย่างเราตั้งใจจะทำอะไร ต้องไม่ท้อ
ช่วงนี้ก็มีโอกาสได้รู้จัก คนเยอะขึ้นจัง ดีใจจัง ได้มิตรภาพดี ๆ ได้เพื่อนใหม่ ๆ เจอผู้ใหญ่ที่เอ็นดู เราเสมอ สงสัยเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดี (น่าน ไม่ค่อยเรย)
อยากทำอะไรให้สังคมได้มากกว่านี้จัง คิด ๆ ๆ ๆ ทำไรดีน๊า
อ้อ วันก่อนก็มีโอกาสไปแจกของกับน้าปุ๊ (อัญชลี) ที่ บ้านพักฉุกเฉิน เห็นสภาพเด็กที่นั้นแร้วก็ รู้สึกว่า ชีวิตคนจิง ๆ มีแบบนี้ด้วยเหมือนนิยายเรย
เราดีกว่าคนเหล่านั้นเปนร้อยเท่าพันเท่า บางทีปัญหานิดเดียว เอง มากลุ้ม ท้อแท้ แทบตาย แต่ถ้าเอาไปเทียบกับเด็กเหล่านั้น ที่เกิดมาก็โดนพ่อแม่ทิ้ง
ไม่มีโอกาสใช้คำว่าลูก กับพ่อแม่ที่แท้จริง ที่มัน ไม่รู้จาพูดยังไง ไม่รู้จาเทียบยังไงกับปัญหาที่เราเจอเลย
อยากมีอำนาจ อยากมีเงินเยอะ ๆ จาได้เอามาใช้ให้กับคนยากไร้ ให้กับคนที่อับจน คนที่เผชิญความเลวร้ายในชีวิต
อยากเป้นโจรสลัด ไปปล้นสดมภ์ข้าวของที่พวกคอรัปชั่น โกงกินเงินภาษีประชาชน มาช่วยคนยากไร้ อยากเป็นจริง ๆ นะเนี่ยะ
อยากเป็นโจรสลัดดดดดดดด
ช่วงนี้ก็ไม่รู้เปนไร มีความเซรงในใจ เบื่อ ๆ บางทีก็อยากใช้ชีวิตในซอกมุม หลืบ ๆ ที่มีแต่หนังสือ และเพลง ฟังและอ่านมันเข้าไป
แต่ไม่ค่อยแสดงให้ใครเห็นก็เท่านั้นเอง ภาพพจน์ของเรามีแต่ความสนุก ร่าเริง กวน (บาทา) พอเศร้า ซึมนิดนึง คนก็จาถามแร้วว่าเปนไร
ความเหงาของเรา มันคงเป็นความเหงาที่บรรยายออกมาในรูปแบบของหนังสือทุกเล่มที่เรามีที่บ้าน (อันนี้กี่เล่มก็นับไม่ถ้วน เปนพันเรย)
และบทเพลงทุกเพลงที่มีในโลกนี้
ตอนนี้เขียนไรเนี่ยะ กำลังมึนงง คงใกล้เทศกาลสงกรานต์ แบบว่าที่บ้านไปตจว.กันหมด เรยไม่รู้ตัวเองจาไปไหนดี
ไม่มีใครชวนไปไหนด้วยเรย ไอ้คนที่ชวน อิช้านก็ไม่อยากไปด้วย ไมเปนงี้ชีวิต อ่ะฮิอ ๆ ๆ รออยู่น๊า รีบมาชวนสักทีสิ ไว ๆ ๆ เรย
รู้สึกตัวเองเหงาจัง ช่วงนี้ เป็นไรเนี่ยะ ความเหงาไม่เคยอยู่ในชีวิตเรย อยู่ดี ๆ มาได้ไง
ขอบคุณบ้างดีกว่า
ขอบคุณย่าปู ที่คอยไปส่งแซกเล่นดนตรี ทุกอังคารกับพุธ (ย่าปู อาจไม่รักแซก แต่แซกก็ไม่สน แซกรักย่าปู อิอิ อย่าบอกย่านะ แซกเขิน)
ขอบคุณน้าปุ๊ ที่เป็นแบบอย่างชีวิต และ อบอุ่นมาก สำหรับแซก
30 Temmuz variety ชีวิตช่วงเดือนนี้อ่า ... ต้องลงประกวดวงดนตรี ส่งเพลงไปให้ค่ายสนามหลวง
2 วันที่ผ่านมานี้ มีแต่เรื่องเหนื่อย แต่ก็สนุกนะ ใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องอัด
มีหลายสิ่งทำให้เรียนรู้ มากขึ้นเรื่องของดนตรี เรื่องซาวด์เพลง เรื่องชีวิตกับเพื่อนๆ (โดยเฉพาะเพื่อน ผู้ชาย)
ไม่เคยรู้มาก่อนว่า การเป่าแซกของเรา มันจาพัฒนาไปได้ไกลกว่าปีที่แร้ว
เห้ย เราก็ทำได้นี่หว่า...... ไม่คิดว่า จาเป่าออกมาดีกว่าที่คิดไว้ เมื่ออัดออกมาเรียบร้อยแร้ว
ต้องขอบคุณพี่คนอัดด้วย ที่คุยกันได้ความรู้เยอะเรย พี่เค้าใจดีมาก ๆ ใจเย็น แร้วสอนเรื่องอารมณ์
เรื่องฟิวส์เพลงให้เยอะเรย
2. ช่วงนี้ที่บ้านย้ายบ้านใหม่ เหนื่อย โคตร ๆ ชีวิตใหม่ สิ่งแวดล้อมใหม่ ๆ เอ้าลองดูซักตั้ง
ชอบนะ บรรยากาศบ้านใหม่อ่ะ ไม่รู้เหมือนกัน ไม่มีเหตุผล แต่ชอบ
3. เรื่องเล่นดนตรี ก็ไปได้ดี แขกชอบมาก เดี๋ยวนี้เล่นดนตรีแร้วรู้สึก เราบังคับเครื่องดนตรีเราได้ดั่งใจ
มีร้านมาติดต่อให้เล่นหลายที่ ก็อ่านะ... เราก็ต้องเลือกร้านอ่ะ (เพื่อนบอกเล่นตัว เหอ ๆ )
แต่เวลาเราเล่นดนตรี เราจานิ่ง อินกับเพลง พยายามสื่อสารสิ่งที่อยากบอกออกมาทางเสียง sax
ก็มีบ้างบางคราวที่ เกิดอารมณ์สนุก ก็ลุกเดิน เป่าเพลงรอบร้าน
แร้วช่วงนี้ดันมีคนพูดว่า ทำไมคนเล่นแซก มันนั่งเฉย ๆ ทำตัวเหมือนง่วงนอน ดูไม่สนุกเรย
อ่า..... นักดนตรี ไม่ใช่นักแสดงครับบบบบบ
เราเสแสร้งไม่เป็น รุ้สึกยังไงก็แสดงแบบนั้น ถ้าไม่ได่รู้สึกสนุก จาให้ทำตัวสนุก สนาน ไม่ได้อ่ะ
ไม่รู้ ...คนอื่นอาจจาทำได้ แต่ช้านทำไม่ได้
4. เป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง ช่วงนี้ไม่อยากยุ่งอะไรกับใครมาก (ก็รู้ว่าไม่ดีอ่ะนะ)
แต่แค่รู้สึกว่าเหนื่อยมากแร้ว กับการรุ้จักคนเยอะ ๆ เหนื่อยกับความจริงใจที่ให้ทุกคน ที่เรารู้จัก
นับแต่วินาทีแรกที่เรารุ้จักใคร เรามอบสิ่งนี้ให้ทุกคน ติดตัวไปตลอดเวลา
ความรู้สึกเราเปลี่ยนยาก แต่ใจคนเปลี่ยนง่ายจัง ทำไม ทำไม......
เราอาจไม่ใช่คนพูดมาก หรือตามเซ้าซี้ เพื่อเอาความสัมพันธ์กลับคืนมา
แต่ถ้าเราทำแร้ว พยายามแร้วในตอนแรก แต่อีกฝ่ายปฏิเสธ เราก็ไม่กล้าทำต่อแร้วล่ะ
เราเสียศูนย์ แร้วรุ้สึกว่า อีกฝ่ายคงไม่อยากใช้ชีวิตที่เหลือ ในการพัฒนาความสัมพันธ์กับเราต่อไป
ความสัมพันธ์ ณที่นี้ คือความสัมพันธ์ทุกรูปแบบ ไม่ว่า เพื่อน พี่ น้อง ฯลฯ
คงไม่มีใครรู้หรอกว่าเราแย่กับความรู้สึกแบบนี้ขนาดไหน
ร้องไห้คนเดียว จนหยดน้ำตาแห้งเหือดไปเท่าใด
อืม...เราไม่ใช่คนพูดมากกับเรื่องแบบนี้ เราคงได้แต่ปล่อย แร้วให้เวลาพิสูจน์ ในสิ่งที่เราทำ
เรารู้แต่เพียงว่า เราให้ความจิงใจ และไม่เคยคิดร้ายกับใคร
ให้ความเป็นเพื่อน เป็นพี่ เป็นน้อง กับทุกคน ที่รุ้จัก
นั่นล่ะ สุดท้าย จาบังคับใจใครไม่ได้
ชีวิตต้องดำเนินต่อไป.....
5. ช่วงนี้มีเพื่อนใหม่ ๆ เข้ามาในชีวิตเยอะ แต่ก็แอบคิดมากนิดนึง เหมือนเหตุผลในข้อ 4
แต่ก็ดี ส่วนใหญ่เพื่อนก็คือ ดีเจที่จัดอยู่ที่คลื่น yesindie.com
ดีเจ ชมพู่ นี่เคยไปดูหนังด้วยครั้งนึง
ดีเจ โจอี้ เคยไปคุยเรื่องดนตรี ด้วย แถวชิดลม
2 คนนี้ เราถือว่าเป็นเพื่อน ที่เรารุ้จักมากสุดใน yesindie เพราะคุยกันบ่อย ๆ ทางเอ็ม
จิง ๆ มีอีกเยอะ แต่ยุงที่ร้านเนตโครตเยอะเรย ร้านนี้คราวหลังจาไม่มาเหยียบอีกแร้ว
* เนื่องจากย้ายบ้านใหม่ แร้วหน้าบ้านมีร้านเนตจ่ออยู๋ 2 ร้าน เรยมีโอกาสมาออนไลน์ตอนกลางคืนได้สบายมาก*
โอย.... เจ็บ ๆ ๆ ยุงกัด ที่นี่มีแต่เด็กเล่นเกมส์ เหอ้อ
15 Nisan ความเจ็บปวด...ความยาก....ความเข้าใจ...ความไม่เข้าใจ...ความเชื่อใจความเจ็บปวด.....ยากเกินที่จะกล่าวววว
ความยาก.........กล่าวไปก็เท่านั้น ใครเล่าจะเข้าใจ
ความเข้าใจ...... แค่ไม่ได้พูด หรือกล่าววาจาใดออกไป คนก็ไม่เข้าใจ
ความไม่เข้าใจ....ก่อเกิดขึ้นได้ทุกเวลา..นาที... ถ้าขาดความเชื่อใจ
ความเชื่อใจ...... ยากที่จะทำ แต่ถ้าไม่ทำ ก็จะเกิดความเจ็บปวด
ความเจ็บปวด.....ยากเกินที่จะกล่าวววว
ความยาก.........กล่าวไปก็เท่านั้น ใครเล่าจะเข้าใจ
ความเข้าใจ...... แค่ไม่ได้พูด หรือกล่าววาจาใดออกไป คนก็ไม่เข้าใจ
ความไม่เข้าใจ....ก่อเกิดขึ้นได้ทุกเวลา..นาที... ถ้าขาดความเชื่อใจ
ความเชื่อใจ...... ยากที่จะทำ แต่ถ้าไม่ทำ ก็จะเกิดความเจ็บปวด
เมื่อไหร่คนเราจะหลุดพ้นจากวัฏจักรนี้เสียที.... เฮ้อ
*** ขอไว้อาลัยให้คนทุกคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ***
ถ้าไม่คาดหวังก็ จะไม่เจ็บปวด ถ้าอยากเจ็บปวดก็คาดหวังกับมนุษย์ด้วยกันต่อไป....
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
Özel ileti gönder
RSS akışına abone ol
Arkadaşına söyle
Live.com'a ekle
Ağınıza ekleyin|
|
