saxky님의 프로필SoUnD Artist사진블로그리스트기타 도구 도움말
    3월 17일

    ขอต้อนรับสู่โลกที่ประชาชนหายไปทีละคน สองคน

     
     
     
    ช่วงนี้ไม่รู้เป็นอะไร บ้าเกี่ยวกับหนัง โดยเฉพาะพวกหนังสั้น  หนังแนวทดลอง  ไอ้หนังที่เค้าฉายในโรงทั่ว ๆ ไป
     
    ไม่ค่อยจะพิศมัยสำหรับเราเท่าไหร่  อ่านหนังสือก็อ่านแต่พวก มูราคามิ*.... (มีทุกเล่มที่วางขายในเมืองไทย)
     
    ปราบดาหยุ่น  (ก็ซื้อทุกเล่มที่เค้าเขียน...บางเล่มแม่คุณยังไม่ได้อ่านเรย  หรือบางเล่มก็ค้างเติ่งไว้แค่ครึ่งนึง)
     
    วิณ  เรียววารินทร์  (นี่ก็ชอบมาก มีทุกเล่มอีกแร้ว  อ่านเกือบหมดทุกเล่มแร้ว )
     
    ส่วนตอนนี้ที่อ่านแร้วหลงไหลสไตล์การเขียนของเค้ามาก ๆ ก็คือ อนุสรณ์  ติปยานนท์  (เค้าได้รับฉายาว่า
     
    มูราคามิ เมืองไทย  ด้วยสำเนียง ภาษา อ่านแร้วให้ความรู้สึกใกล้เคียงมาก ๆ )
     
     
    *  มูราคามิ  เป็นชื่อนักเขียนญี่ปุ่น  ถูกคนในญี่ปุ่นวิจารณ์ว่าเป็นขบถนอกคอกต่อการเขียนในประเทศญี่ปุ่น  พ่อ หรือแม่เค้า
     
    นี่แหล่ะ ทีเป็นนักเขียน (ถ้าจำไม่ผิดนะ)  แต่มูราคามิ เค้าเป็นคนเขียนประชด เสียดสีวัฒนธรรมญีปุ่น เรยมีคนออกมาวิจารณ์
     
    หนังสือเค้าได้รับการแปลไปแร้วหลายภาษา ไปโด่งดังแถบพวกยุโรปด้วย  แถมที่สำคัญที่มหาลัย พรินส์ตัน มีคนเชิญให้เค้า
     
    ไปเป็นอาจารย์สอนเกี่ยวกับเรื่องการประพันธ์ที่นั่นด้วย   มีคนบอกไว้ว่า คนที่อ่านหนังสือมูราคามิได้ แร้วชอบ เป็นคนประเภทที่
     
    จัดอยู่ในพวกอาร์ต  ๆ เซอร์ ๆ บ้า ๆ  มีอารมณ์หลากหลาย  จินตนาการล้ำ ๆ  แร้วช้านนี่ล่ะ จัดอยู่ในพวกแนวนี้
     
    ด้วยหรือเนี่ยะ   แต่มูราคามิ เค้าเป็นคนแรกที่ทำให้ฉันชอบการอ่านหนังสือแนวนี้  เรื่องราวเหตุการณ์ประหลาด
     
    ยากจะหยั่งรู้  หรือคาดเดาได้  *
     
     
    ส่วนพวกนิตยสาร Magazine ก็หมดไปกับพวกหนังสือ A day /  DDT. /  สารกระตุ้น / Bioscope (เกี่ยวกับหนัง)
     
    O.O.M. (นิตยสารของอุ้ม สิริยากร) / ฮิ (หนังสือชื่อแปลก แต่ให้อะไรที่เป็นความคิดสร้างสรรในสภาพที่ไร้สาระ มาก ๆ )
     
    Nation Geogrphic  / Freeform  (อันนี้เกี่ยวกับงานศิลปะ แระที่สำคัญกระดาษเนื้อดีมาก ๆ ชอบจิง ๆ )
     
     
     นี่คือสภาพการเงินแต่ละเดือนที่ช้านต้องจ่ายออกไปเพื่ออ่านหนังสือพวกนี้
     
    บางคนขนานนามช้านว่า พวก indy  / เด็กแนว ฯลฯ
     
    เมื่อคืนวาน มีโอกาสได้รู้จักคน ๆ นึง เค้าเป็นนักวิจารณ์หนัง เขียนลงนิตยสารหลายฉบับเหมือนกัน
     
    ในบล๊อคของพันทิพย์ ก็มีชื่อเค้าค่อนข้างจะโด่งดังอยู่ในนั้น  ฉายาเค้าคือ merveillesxx 
     
    สามารถเข้าไปอ่านบทวิจารณ์เค้าได้ที่นี่ 
     
     
    เค้าชื่อเล่นว่าต่อ  มีโอกาสได้คุยกัน  แลกเปลี่ยนทัศนะกัน  เค้าพูดมาคำนึงว่า
     
    ขอต้อนรับสู่สาวก Indy โลกที่เพื่อนฝูงและผู้คนจะค่อย ๆ ทยอยหายออกไปจากชีวิตของเรา
     
    ฟังแล้วก็ขำดี  แต่เค้าบอกว่า เคยมีคนคลั่งเค้า แร้วถามเค้าว่า เค้าเอาเวลาที่ไหนไปดูหนัง แร้วมาเขียนวิจารณ์
     
    เรียนก็ธรรมศาสตร์ งานเยอะเพียบ ๆ แร้วยังมีอะไรให้ทำตั้งเยอะ   บริหารเวลายังไง
     
    เค้าตอบว่าไงรู้ป่ะ   เค้าบอกว่า  ไม่มีแฟน  ไม่มีเพื่อน  ไม่ค่อยได้คุยกับที่บ้าน
     
    เหตุผลของเค้าคือ หาเพื่อนๆ ยากที่จะฟังเพลงแบบเค้า  อ่านหนังสือสไตล์ที่เค้าอ่าน  หรือดูหนังที่เค้าดู
     
    เพราะฉะนั้นมันเหมือนสวนทางกัน  เพื่อน ๆ เค้าจะชอบชวนไปดูคอนเสิร์ต แดน-บีม แต่เค้า อยากดู SO:ON
     
     
    *SO-ON เป็นวงญี่ปุ่น ทำเพลงแนว experimental  ลองฟังได้จากหนังของเป็นเอก  เช่น invible wave
     
    last life in the universe ฯลฯ  เค้าเข้ามาทำค่ายในประเทศไทย  นักร้องที่สังกัดก็มี อัศจรรย์ จักรวาล  ส่วนวง
     
    อื่น ๆ มะค่อยแน่ใจ  ดนตรีจะฟังยาก ๆ หน่อย ถ้าใครไม่ชอบก็จะเกิดอาการรำคาญ หนวกหูไปเรย *
     
     
    แต่วันที่ 31 มีนาคมนี้แถวเอกมัย เค้าจะมีคอนเสิร์ตด้วย  สาวกอินดี้ ไม่ควรพลาด ***
     
     
    ก็น่านล่ะ บ่นมาตั้งนาน  เฮ้อนี่ช้าน กำลังอยู่ในโลกที่ประชาชนจะห่างหายจากฉันไปทีละคน สองคนเหรอเนี่ยะ
     
    คิดแร้วก็เริ่มสังเกตุตัวเอง  พักหลังคุย msn ก็คุยแต่พวกคนทำหนังสั้น พวกอ่านหนังสือ ฟังเพลงนอกกระแส
     
    แม้แต่ดูหนัง ยังไปดูที่ house แถว rca เรย  (โรงหนังอินดี้ สุด ๆ )
     
    อีกอย่าง ตกเย็น ต้องแวะไปใต้สะพานรถไฟฟ้า แถวสีลม  ไปซื้อหนังได้รางวัลแบบพวกหนังนอกกระแส แต่ไม่มีฉาย
     
    ตามโรงทั่วไปในเมืองไทย  หนังล่าสุดที่ซื้อมาก็คือ
     
    mee pok man (หนังผู้กำกับเป็นคนสิงคโปร์คนนี้ก็ดังมาก)
     
    eli  eli  (หนังญี่ปุ่น ที่ได้ asano tadanobu มาแสดง พระเอกที่เล่นหนังให้เป็นเอก รัตนเรืองประจำ)  ดนตรีแนว
     
               experimental ทั้งเรื่อง...  
     
    4:30  นี่ก็ชื่อหนัง  เป็นหนังประหลาดดี ว่าง ๆ จะมาลง preview ให้อ่าน เกี่ยวกับความเหงาของผู้ชายกับเด็กชาย
     
    2046  นี่ก็หนังของผู้กำกับ ชื่อหว่อง กา ไวร์ 
     
    4   ชื่อเรื่อง 4 จิง ๆ นะ หนังรัสเซีย  แปลก แหวกแนว ล้ำ ยากจะคาดเดาได้  หายากมาก ๆ เรื่องนี้ไปได้ที่จตุจักรแน่ะ
     
    โอยแค่นี้ก่อนละกัน  แต่สังเกตุตัวเองว่ามันเป็นไรมากป่ะเนี่ยะ ชอบดูหนังที่เป็นตัวเลขเหลือเกิ๊น
     
    อย่างหนังเรื่อง 300  ที่กำลังเข้าเนี่ยะ ต้องไปดูให้ได้
     
     
    ที่สำคัญที่เวป www.thaiindie.com ผู้ทำเวปนี้ ธัญสก   ชื่อเค้าจะดังมากในแวดวงหนังสั้นแระได้รับรางวัลเยอะจิง ๆ
     
    ในหลาย ๆ ประเทศ แถมได้ทุนไปดูงาน ดูหนัง ที่ต่างประเทศมาแร้วหลายประเทศมาก ๆ  เค้าเคยเป็นคนที่เรารู้จัก
     
    แร้ววันดีคืนดีเค้าก็หายไปจากชีวิต 10 กว่าปีได้แระ  มาเจออีกทีทางเนตเนี่ยะล่ะ เพิ่งรู้ว่าเค้าเป็นคนทำเวปนี้ แระเป็น
     
    ผู้กำกับที่กำลังดัง แระมีบทเขียนของเค้าเยอะมาก ตามนิตยสารต่าง ๆ  คนนี้เค้า ไม่เคยห่างหายไปจากความทรงจำ
     
    ของเราเรย แม้ตัวเค้าจะหายไปจากชีวิตชั้น
     
     
    อ่า...เอาเป็นว่า  สาธุ ฉันแค่ชอบ เ พลง  ชอบอ่าน ชอบหนังแนวนี้  แต่หวังว่าประชากรในชีวิตของฉันจะไม่หดหาย
     
    กันไปทีละคน สองคนแบบคนอื่นเค้าว่ากันเน้อ......