saxky's profileSoUnD ArtistPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 11 นาน ๆ มาทีเอาให้หนำห่างหายไปนาน โถ แม่คุณ my space ชีวิตทุกวันก็มีแต่เรื่องที่สร้างประสบการณ์ให้กับชีวิต
ตอนนี้ตกงานแระ ไม่ได้ทำงานประจำ (แฟนคลับทาง msn ไม่ต้องคิดถึงนะ จาออนบ่อย ๆ ) ไม่มีเวลามานั่งคุยเอ็มกับใครเรย
ก็ไอ้จิง ๆ เคยคิดจาออกตั้งแต่ปีที่แล้ว ถ้าไม่ติดภาระทางครอบครัว ใช้ชีวิต ตัวคนเดียว จ้างให้ก็ไม่ทำหรอก ไอ้งานประจำเนี่ยะ
ไม่ได้ฟิวส์เอาซะเร๊ย ต้องมานั่งตอกบัตร จำกัด เรื่องเวลา กันมากมาย (เฮ้อ คิดแร้ว เสียฟิวส์ชีวิตตัวเองมาก)
อยากออกมาทำดนตรี ทำเพลง ซ้อมแซกโซโฟน อยากทำความฝันให้สำเร็จเร็ว ๆ อย่างที่วางแผนเอาไว้
อยากเล่นดนตรี เพราะอยากเล่น มีความสุขที่ได้เล่น ไม่ใช่เล่นเพื่ออยากให้คนมากรี๊ด ๆ ไม่ได้อยากดัง (เบื่อที่สุด ตอนคนมากรี๊ดกร๊าด)
อยากซ้อมแซกโซโฟนมาก ๆ ไม่ได้อยากเก่ง แต่อยากซ้อมเพราะอยากมีเวลา อยากใช้เวลากับแซกโซโฟน เรารู้สึกว่าหลงรัก เค้าให้แร้ว
เจ้าแซกโซโฟน ขอบคุณที่ดูแลและอยู่กับเรามาตลอดเวลา
อยากทำดนตรี ไม่ชอบเพลงแบบทุกวันนี้ตามระบบธุรกิจเรย อกหัก รักคุด กันเข้าไป เมื่อไหร่ประเทศชาติจาเจริญ อยากทำเพลงให้กำลังใจ ให้แง่คิดกับ
คนที่ได้ฟังในการดำเนินชีวิต
อีกอัน อยากเป็นนักเขียน คอยดู วันนึงต้องมีชื่อเราเป็นนักเขียน ให้ได้ คอยดู คนอย่างเราตั้งใจจะทำอะไร ต้องไม่ท้อ
ช่วงนี้ก็มีโอกาสได้รู้จัก คนเยอะขึ้นจัง ดีใจจัง ได้มิตรภาพดี ๆ ได้เพื่อนใหม่ ๆ เจอผู้ใหญ่ที่เอ็นดู เราเสมอ สงสัยเข้ากับผู้ใหญ่ได้ดี (น่าน ไม่ค่อยเรย)
อยากทำอะไรให้สังคมได้มากกว่านี้จัง คิด ๆ ๆ ๆ ทำไรดีน๊า
อ้อ วันก่อนก็มีโอกาสไปแจกของกับน้าปุ๊ (อัญชลี) ที่ บ้านพักฉุกเฉิน เห็นสภาพเด็กที่นั้นแร้วก็ รู้สึกว่า ชีวิตคนจิง ๆ มีแบบนี้ด้วยเหมือนนิยายเรย
เราดีกว่าคนเหล่านั้นเปนร้อยเท่าพันเท่า บางทีปัญหานิดเดียว เอง มากลุ้ม ท้อแท้ แทบตาย แต่ถ้าเอาไปเทียบกับเด็กเหล่านั้น ที่เกิดมาก็โดนพ่อแม่ทิ้ง
ไม่มีโอกาสใช้คำว่าลูก กับพ่อแม่ที่แท้จริง ที่มัน ไม่รู้จาพูดยังไง ไม่รู้จาเทียบยังไงกับปัญหาที่เราเจอเลย
อยากมีอำนาจ อยากมีเงินเยอะ ๆ จาได้เอามาใช้ให้กับคนยากไร้ ให้กับคนที่อับจน คนที่เผชิญความเลวร้ายในชีวิต
อยากเป้นโจรสลัด ไปปล้นสดมภ์ข้าวของที่พวกคอรัปชั่น โกงกินเงินภาษีประชาชน มาช่วยคนยากไร้ อยากเป็นจริง ๆ นะเนี่ยะ
อยากเป็นโจรสลัดดดดดดดด
ช่วงนี้ก็ไม่รู้เปนไร มีความเซรงในใจ เบื่อ ๆ บางทีก็อยากใช้ชีวิตในซอกมุม หลืบ ๆ ที่มีแต่หนังสือ และเพลง ฟังและอ่านมันเข้าไป
แต่ไม่ค่อยแสดงให้ใครเห็นก็เท่านั้นเอง ภาพพจน์ของเรามีแต่ความสนุก ร่าเริง กวน (บาทา) พอเศร้า ซึมนิดนึง คนก็จาถามแร้วว่าเปนไร
ความเหงาของเรา มันคงเป็นความเหงาที่บรรยายออกมาในรูปแบบของหนังสือทุกเล่มที่เรามีที่บ้าน (อันนี้กี่เล่มก็นับไม่ถ้วน เปนพันเรย)
และบทเพลงทุกเพลงที่มีในโลกนี้
ตอนนี้เขียนไรเนี่ยะ กำลังมึนงง คงใกล้เทศกาลสงกรานต์ แบบว่าที่บ้านไปตจว.กันหมด เรยไม่รู้ตัวเองจาไปไหนดี
ไม่มีใครชวนไปไหนด้วยเรย ไอ้คนที่ชวน อิช้านก็ไม่อยากไปด้วย ไมเปนงี้ชีวิต อ่ะฮิอ ๆ ๆ รออยู่น๊า รีบมาชวนสักทีสิ ไว ๆ ๆ เรย
รู้สึกตัวเองเหงาจัง ช่วงนี้ เป็นไรเนี่ยะ ความเหงาไม่เคยอยู่ในชีวิตเรย อยู่ดี ๆ มาได้ไง
ขอบคุณบ้างดีกว่า
ขอบคุณย่าปู ที่คอยไปส่งแซกเล่นดนตรี ทุกอังคารกับพุธ (ย่าปู อาจไม่รักแซก แต่แซกก็ไม่สน แซกรักย่าปู อิอิ อย่าบอกย่านะ แซกเขิน)
ขอบคุณน้าปุ๊ ที่เป็นแบบอย่างชีวิต และ อบอุ่นมาก สำหรับแซก
|
|
|
